Michael J. Berridge ontving De Dr. H.P. Heinekenprijs 1994 voor zijn bijdrage aan het onderzoek van cellulaire signaal-mechanismen en de rol van inositoltrisfosfaat hierin.

Zijn vinding verklaart waarom een signaalmolecuul, dat niet zelf de cel binnentreedt, de intracellulaire calciumionen concentratie kan beïnvloeden. Calciumionen spelen een rol in basale biologische processen als spiercontractie, neurotransmissie, groei, vruchtbaarheid, immunologie en secretie van vloeistoffen en electrolyten.

Michael Berridge heeft ook belangrijke overzichtsartikelen op zijn naam staan, die voornamelijk in Nature zijn gepubliceerd. Er zijn weinig wetenschapsbeoefenaren, die in staat zijn de hoogtepunten uit dit omvangrijke vakgebied te selecteren en zo helder te presenteren, zowel schriftelijk als mondeling, als Berridge. Zijn artikelen behoren tot de meest geciteerde uit de jaren tachtig en negentig.

Berridge heeft zijn werkzaamheden verricht met een kleine groep, maar werkte zeer actief samen met collega's die mee konden helpen de wetenschappelijke vragen te beantwoorden. In een tijd dat veel onderzoekers meer managers van wetenschap zijn dan zelf wetenschapper, is hij een voorbeeld van hoe belangrijke ontdekkingen nog steeds kunnen worden gedaan door individuele wetenschapsbeoefenaren die het juiste experiment op het juiste moment doen.