Bob ten Cate (experimentele preventieve tandheelkunde, Universiteit van Amsterdam) is benoemd tot Akademiehoogleraar vanwege zijn bijdragen aan de preventieve tandheelkunde. Ten Cate, van huis uit chemicus, bracht als een van de eersten in kaart hoe het gebruik van fluoride werkt tegen tandbederf: via het vertragen van demineralisatie en het versnellen van remineralisatie. Uitgaande van een fysisch-chemisch perspectief kwam Ten Cate tot zijn bevindingen door een in-vitromodel van de mondholte te bouwen en de daarin optredende processen te reproduceren. Hierdoor werd ook het bestaande paradigma voor fluoridebehandelingen doorbroken, wat verstrekkende gevolgen had voor cariëspreventieprotocollen. Dit geldt als een van de belangrijkste ontdekkingen in de preventieve tandheelkunde, omdat het tandbederf onder de bevolking hierdoor sterk is afgenomen. Ten Cate heeft ook een uitstekende staat van dienst als het gaat om het aantrekken van jonge wetenschappers voor zijn team en het binnenhalen van zowel publieke als private onderzoeksgelden. Hij heeft een indrukwekkend aantal publicaties in toptijdschriften op zijn naam staan en geniet internationaal veel aanzien onder zijn vakgenoten. Zijn buitengewone gave om problemen vanuit allerlei invalshoeken te bekijken, belooft veel voor zijn toekomstige onderzoeksprogramma.

Akademiehoogleraar sinds 2007

Chemie van het gebit (Hoe?Zo! Radio, 21 oktober 2011)