Gerard 't Hooft (1946) (theoretische fysica, Universiteit Utrecht) heeft, naast het werk waarvoor hij vier jaar geleden de Nobelprijs kreeg, gedurende de afgelopen dertig jaar vele baanbrekende bijdragen geleverd aan een beter begrip van de fundamentele wetten van de fysica.
De uitstraling van zijn werk heeft in de loop der jaren steeds weer hooggetalenteerde jonge onderzoekers aangetrokken. Vrijwel ieder die bij hem promoveert bereikt een uitstekende wetenschappelijke positie in binnen- of buitenland. De hoge kwaliteit van de jonge generatie theoretisch natuurkundigen in ons land is voor een belangrijk deel te danken aan de invloed van 't Hooft.
't Hooft heeft een grote bewogenheid en inzet voor het onderwijs, met name voor het uitdagen en trainen van bètatalent in het secundaire en tertiaire onderwijs. Het aantal eredoctoraten en andere hoge onderscheidingen die 't Hooft ten deel zijn gevallen is nauwelijks meer vast te stellen.

Akademiehoogleraar van 2003 tot 2008

Interview in Hoe?Zo!Radio, (11 november 2011)