Sprekers

KNAW-symposium Zeespiegelstijging

Dat zeespiegelstijging volop in de belangstelling staat in een laaggelegen land als Nederland is geen wonder. In een warmer klimaat komt meer smeltwater van ijskappen en gletsjers in de oceaan terecht, en ook het uitzetten van oceaanwater beïnvloedt het zeeniveau. Maar hoe snel zal de zeespiegel stijgen? Wat betekent dat voor de veiligheid van ons land? Weten we eigenlijk wel genoeg over het klimaatsysteem om deze vragen te kunnen beantwoorden?

Michiel van den Broeke

Michiel van den Broeke (1968) studeerde geofysica, meteorologie en fysische oceanografie aan de Universiteit Utrecht. Na onderzoeksposities te hebben bekleed in Nederland en Noorwegen werd hij in 1998 universitair docent in Utrecht. Sinds 2008 is hij hoogleraar polaire meteorologie aan de faculteit Bètawetenschappen van de Universiteit Utrecht waar hij de invloed van het klimaat op de grote ijskappen van Groenland en Antarctica en de gevolgen daarvan voor onder meer de zeespiegel onderzoekt. Hij doet dit door een combinatie van meten en modelleren, waarbij hij op beide fronten belangrijke bijdragen aan het vakgebied levert. Zo introduceerde hij het gebruik van satellietdata en vergrootte hij de kennis van de atmosferische fysica.
Van den Broeke ontving vorig jaar de Louis Agassiz Medal van de European Geosciences voor zijn uitzonderlijke wetenschappelijke bijdrage aan het onderzoek naar de cryosfeer, de gebieden waar water voorkomt in de vorm van sneeuw, permafrost, pakijs of gletsjers.

Bert Vermeersen

Bert Vermeersen (1961) studeerde theoretische sterrenkunde en promoveerde in 1993 aan de Faculteit voor Aardwetenschappen in Utrecht op de invloed van tektonische processen op de aardrotatie. Na verblijf in Italië en Duitsland kwam hij in 1999 naar de TU Delft. Hij is hoogleraar planetaire exploratie bij Luchtvaart- en Ruimtevaarttechniek en Civiele Techniek en Geowetenschappen bij de TU Delft en senior researcher bij het Koninklijk Nederlands Instituut voor Onderzoek der Zee (NIOZ) op Texel, gericht op zeespiegelonderzoek. Hij onderzoekt het toekomstig niveau van de zeespiegel en benadrukt daarbij vooral dat het niet alleen uitmaakt hoeveel landijs er netto verloren gaat, maar vooral ook waar. De effecten van zowel de zogenaamde zelfgravitatie en postglaciale opheffing spelen hierbij een voorname rol, waarbij sinds de laatste IJstijd de extra waterkolom van zo'n 100 meter boven de Noordzeebodem Nederland doet kantelen. De Nederlandse veiligheid hangt natuurlijk alleen af van de relatieve stijging van de zeespiegel ten opzichte van de kust.

Caroline Katsman 

Caroline Katsman (1971) studeerde meteorologie en fysische oceanografie aan de Universiteit van Utrecht. Na een promotie bij het KNMI en de Universiteit Utrecht en een postdocpositie bij Woods Hole Oceanographic Institution (Verenigde Staten) kwam ze in 2003 als klimaatonderzoeker in dienst bij het KNMI. Ze was verantwoordelijk voor de ontwikkeling van de klimaatscenario’s voor zeespiegelstijging voor het KNMI (2006, 2014) en de Nieuwe Deltacommissie (2008), en is medeauteur van het hoofdstuk over zeespiegelstijging in het 5e IPCC Rapport (2013). In 2014 ontving ze een VIDI-beurs voor haar onderzoek naar de rol van oceaanwervels voor de stromingen in het Noord-Atlantisch gebied. In datzelfde jaar werd ze Universitair Hoofddocent bij de TU Delft (Sectie Vloeistofmechanica).

Bas Jonkman

Bas Jonkman (1977) is hoogleraar integrale waterbouwkunde aan de TU Delft. Hij studeerde civiele techniek aan de TU Delft en heeft gewerkt als adviseur bij Rijkswaterstaat en Royal Haskoning en als onderzoeker bij de universiteit in Berkeley in Californië. Zijn onderzoek en onderwijs richten zich op het in beeld brengen van overstromingsrisico’s in delta- en kustgebieden en het ontwerpen van waterbouwkundige infrastructuur, zoals dijken en stormvloedkeringen.
In de afgelopen jaren heeft hij onder meer onderzoek gedaan naar de effecten en gevolgen van overstromingsrampen en dijkdoorbraken, bijvoorbeeld na de overstroming van New Orleans in het jaar 2005. Projecten die hij momenteel leidt richten zich op het beter in beeld brengen van overstromingsrisico’s, en het ontwerp van nieuwe oplossingen voor hoogwaterbescherming in Nederland en het buitenland. Zo is hij namens TU Delft leider van een multidisciplinair project voor het ontwerpend onderzoek om de risico’s van overstroming door orkanen in het gebied rondom Houston (Texas) te beperken.