Raf De Bont

Raf De Bont, universitair hoofddocent geschiedenis van wetenschappen aan de Universiteit Maastricht, ontvangt dit jaar de Dr. Hendrik Muller Prijs 2019 voor zijn vernieuwende bijdrage aan de wetenschaps- en milieugeschiedenis. 

Bont-de-Raf-14732.jpgVanuit de vraag hoe de wetenschap de moderne samenleving heeft beïnvloed en omgekeerd, bestudeert De Bont een brede waaier van onderwerpen, zoals de rol van de ecologische expert bij internationale natuurbescherming, de relatie tussen veld- en laboratoriumonderzoek, de veranderende omgang van de mens met ‘wilde’ dieren en de representatie van wetenschap in de bredere cultuur.

Foto: Milette Raats

Over de laureaat

Raf De Bont (Turnhout, 1977) studeerde geschiedenis aan de KU Leuven en de University of Illinois at Urbana-Champaign. In 2005 promoveerde hij op een proefschrift over de omgang met de evolutietheorie in België. Voor hij in 2011 naar de Universiteit Maastricht kwam, was hij een postdoc aan de KU Leuven en een visiting scholar aan Cambridge University en Imperial College London.

Raf De Bont is een van de toonaangevende historici van zijn generatie. Zijn onderzoek biedt een origineel perspectief op de veranderende relatie tussen mens en natuur in de negentiende en twintigste eeuw. De jury roemt vooral de aandacht die De Bont daarbij heeft voor de uiteenlopende manieren waarop de westerse mens de natuur heeft onderzocht, gepresenteerd en vormgegeven. Het innovatieve van zijn benadering schuilt erin dat hij wetenschap-, cultuur- en milieugeschiedenis op onverwachte manieren met elkaar verbindt. Hij onderzoekt bijvoorbeeld de manier waarop internationale netwerken van wetenschappers ‘wilde’ natuur in de kolonies als werkterrein konden claimen. In een ander onderzoek belicht hij hoe natuurbeschermingsorganisaties jarenlang zogenaamd ‘primitieve’ volkeren tot object van bescherming maakten.

In zijn huidige VICI-onderzoeksproject Moving Animals: a History of Science, Media and Policy in the Twentieth Century analyseert De Bont hoe mensen de verspreiding van wilde dieren over de wereld (denk aan invasies van ‘exoten’, grootschalige handel in dierentuindieren en herintroductie van bedreigde soorten) hebben bestudeerd, weergegeven en gestuurd.

De Bont is een zeer productief onderzoeker wiens werk verscheen bij toonaangevende internationale wetenschappelijke uitgeverijen en in tijdschriften op uiteenlopende vakgebieden, zoals milieugeschiedenis, wetenschap- en technologiestudies en intellectuele geschiedenis. Zijn monografie Stations in the Field: A History of Place-Based Animal Research, 1870-1930 uit 2015 kreeg positieve recensies in de leidinggevende tijdschriften op het gebied van wetenschapsgeschiedenis. Voor zijn proefschrift Darwins kleinkinderen ontving hij meerdere prijzen.

De waardering voor zijn werk blijkt ook uit de reeks aan toegekende subsidies, waaronder een VICI voor Moving Animals en een VIDI voor onderzoek naar de rol van de ecologische expert in internationale natuurbescherming sinds de jaren twintig. De Bont zit in redacties van belangrijke tijdschriften uit zijn vakgebied en hij is lid van De Jonge Akademie.